Przesuń osobę w lepsze światło
W przypadku znajomego w pomieszczeniu okno jest często najprostszym punktem wyjścia. Poproś, by lekko się do niego odwrócił, i obserwuj cień po dalszej stronie twarzy. Nie potrzebujesz idealnie równomiernego efektu. Odrobina cienia nadaje kształt. Jeśli bezpośrednie słońce powoduje mrużenie oczu lub ostre plamy, przejdź do łagodniejszego światła w pobliżu.
Wyłącz konkurencyjną lampę, jeśli sprawia, że jedna strona twarzy ma inny kolor. Możesz też zostawić ciepło, jeśli pasuje do pokoju. Portret w mieszanym świetle nie jest automatycznie porażką. Ważne jest, czy światło pomaga naturalnie rozpoznać osobę, zamiast sprawiać, że skóra wygląda przypadkowo albo trudno do odczytania.
Poświęć rozmowie więcej uwagi niż pozowaniu
Wyjaśnij, co zamierzasz, zanim podniesiesz telefon. Zapytaj, czy osoba czuje się komfortowo, będąc fotografowaną, i jak zdjęcie może zostać użyte. Trzymaj wskazówki krótkie: obróć się w stronę okna, lekko opuść brodę, rozluźnij ramiona. Lawina poprawek może sprawić, że ktoś poczuje się skrępowany szybciej, niż jakiekolwiek ustawienie to naprawi.
Obserwuj chwile między formalnymi minami. Cicha rozmowa, krótki śmiech albo spojrzenie w bok mogą lepiej oddawać osobę niż utrzymany uśmiech. Zrób kilka klatek i zrób przerwę. Jeśli fotografujesz dzieci, szanuj ich chęć uczestnictwa, a także zgodę odpowiedniego rodzica lub opiekuna.
Wybierz wygodną odległość od aparatu
Trzymanie szerokokątnego aparatu bardzo blisko podkreśla bliskie elementy twarzy. Gdy pozwala na to przestrzeń, cofnij się i komponuj świadomiej. Jeśli twój telefon ma odpowiedni dłuższy obiektyw, porównaj go przy dobrym świetle. W słabo oświetlonych pomieszczeniach ten obiektyw może jednak dawać więcej szumu, a oprogramowanie może zastąpić go kadrem z innego aparatu. Sprawdź efekt, zamiast ufać samej etykiecie.
Portret do ramion nie wymaga wypełniania każdej krawędzi. Zostaw miejsce nad głową i unikaj ucinania stawów w niezręcznym miejscu. Trzymaj telefon na wysokości oczu motywu jako punktu wyjścia, a potem sprawdzaj małe zmiany. Żadna wysokość aparatu nie pochlebia wszystkim tak samo; wyraz i intencja liczą się bardziej niż sztywna zasada.
Zrozum, co szacuje rozmycie
Tryby portretowe zwykle szacują głębię lub wykrywają motyw, a następnie nakładają sztuczne rozmycie. W zależności od telefonu ten szacunek może opierać się na kilku aparatach, dedykowanych czujnikach, uczeniu maszynowym albo ich kombinacji. To nie jest po prostu miniaturowa wersja dużego obiektywu. Oprogramowanie musi zdecydować, które szczegóły są z przodu, a które z tyłu.
Włosy, okulary, koronka, powierzchnie odbijające i przerwy między palcami mogą ujawnić błędy. Odsuń osobę od zatłoczonego tła i unikaj nakładania jej konturu na obiekty o podobnym kolorze. To pomaga kompozycji, nawet jeśli szacunek głębi pozostaje niedoskonały. Niektóre urządzenia wymagają konkretnej odległości lub poziomu światła; stosuj się do wskazówek na ekranie, nie zakładając, że każdy telefon ma te same ograniczenia.
Notka o ustawieniach: co kontroluje symulowana przysłona?
Na obsługiwanych urządzeniach niższa wyświetlana liczba f zwykle zwiększa symulowane rozmycie tła. Fizycznie nie zmienia to przysłony obiektywu. Zacznij od umiarkowanego efektu i sprawdź krawędzie fotografowanej osoby.
Wiarygodny portret może pokazywać pomieszczenie. Szczegóły tła nie zawsze przeszkadzają.
Sprawdź miejsca, w których efekt może zawieść
Po zrobieniu zdjęcia przyjrzyj się linii włosów, okularom i ramionom. Sprawdź, czy bliska dłoń nie została rozmyta tak, jakby znajdowała się za osobą. Tło widoczne przez ramię powinno zwykle zachowywać się spójnie z otoczeniem. Celem nie jest doskonałość rodem z ekspertyzy kryminalistycznej, lecz uniknięcie oczywistego błędu obróbki przy zwykłym rozmiarze oglądania.
Jeśli edytor pozwala zmniejszyć efekt głębi lub go wyłączyć, porównaj te wersje. Nie każdy telefon zachowuje edytowalne informacje o głębi, a eksport przez inną aplikację może je usunąć. Gdy to możliwe, zachowaj oryginał. Zrób też zwykłe zdjęcie w trybie Foto, zwłaszcza gdy portret jest ważny, a scena raczej się nie powtórzy.
Kończ z umiarem i zgodą
Delikatnie rozjaśnij ekspozycję, jeśli twarz tego wymaga, ale uważaj na jasną skórę i bladą odzież. Unikaj wyostrzania, dopóki nie obejrzysz zdjęcia w realistycznym rozmiarze. Mocna przejrzystość lub regulacja tekstury mogą sprawić, że skóra będzie wyglądać szorstciej, niż w rzeczywistości. Wygładzanie skóry może równie szybko zetrzeć charakter. Nie musisz sprawiać, by każda twarz wyglądała idealnie.
Zapytaj osobę przed udostępnieniem wrażliwego lub niekorzystnego zdjęcia. Zastanów się, co ujawnia tło: adres domowy, odznakę szkolną, ekran albo prywatny dokument. Dobry portret pokazuje uwagę wobec osoby zarówno w kadrze, jak i poza nim.